حضرت عباس

 

  یه بهلونی میشناسم

                                                دلا رو غارت میکنه

   حضرت عباسی بگم

                                             چشاش قیامت میکنه

  رو بازوهاش نوشته با

                                             خط طلائی خدا

  وقف حسین ابن علی

                                            شهن شه کرببلا

 

حضرت علی اصغر(ع)

                 

 

 

در رثای شهید شش ماهه ، حضرت علی اصغر(ع)

وقتش رسیده است که پر در بیاوری

                                                         از راز خنده ی همه سر در بیاوری

 

وقتش رسیده است که با روضه های خشک

                                                         اشکی ز چشم چند نفر در بیاوری

 

وقتش رسیده است که موسی شوی و باز

                                                              از نیل تا فرات جگر در بیاوری

 

خود را به روی تیغ کشاندی که جنگلی

                                                         از زیر دست های تبر در بیاوری

 

تو یک تنه حریف همه می شوی و بس

                                                         از این قماط ، دستی اگر در بیاوری

 

تو از نوادگان مسیحی ،‌بعید نیست

                                                       از خاک ،‌مشک تازه و تر در بیاوری

 

در این کویر خار گل انداخت گونه ات

                                                        گفتی کمی ادای پدر در بیاوری

 

لب میزنی به هم که بخوانی ترانه ای

                                                     اشکی به این بهانه مگر در بیاوری

                                                                                        رضا جعفری ـ محرم ۸۳

سلام من به محرم

سلام من به محرم   محرم گل زهرا

به لطمه های ملائك  به ماتم گل زهرا

سلام من به محرم  به تشنگی عجيبش

به بوی سيب زمين و غم حسين غريبش

سلام من به محرم  به غصه و غم مهدی

به چشم كاسه خون و به شال ماتم مهدی

سلام من به محرم  به كربلا و جلالش

به لحظه های پر از حزن و غرق درد و ملالش

سلام من به محرم  به حال خسته زينب

به بينهايت داغ دل شكسته زينب

سلام من به محرم  به دست و مشك ابوالفضل

به نااميدی سقا به سوز و اشك ابوالفضل

سلام من به محرم  به قد و قامت اكبر

به خشك اذان گوی زير نيزه و خنجر

سلام من به محرم  به دست و بازوی قاسم

به شوق شهد شهادت  حنای گيسوی قاسم

سلام من به محرم  به گهواره اصغر

به اشك خجلت شاه و گلوی پاره اصغر

سلام من به محرم  به احترام سكينه

به آن مليكه كه رويش نديده چشم مدينه

سلام من به محرم  به عاشقی زهيرش

به بازگشتن حر  خروج ختم به خيرش

سلام من به محرم  به مسلم و به حبيبش

به رو سپيدی عون و بوی عطر عجيبش

سلام من به محرم  به زنگ محمل زينب

به پاره پاره تن بی  سر مقابل زینب

سلام من به محرم  به انتظار رقيه

به پای آبله بسته به چشم تار رقيه

سلام من به محرم  به شور و حال عيانش

سلام من به حسين و به اشك سينه زنانش

سلام من به محرم  به حزن نغمه هايش

به پرچم و به سياهی  به خيمه های عزايش

 

محرم آمد . ماه حسین و اکبر و عباس . بوی علقمه و عطر یاس . بوی خون و رگ بریده و اشک .

صدای واعطشاه و شکر و صبر . ماه ندای هل من ناصر .. ماه زینب ستم سوز و شش ماهه باب

الحوائج . ماه تفکیک صف مردان از نامردان . ماه تمیز حق و باطل در گذرگاه زمان و برای همیشه

تاریخ . ماه بوی سیب . ماه عزاداری آل الله . ماه سیاه پوشی بهترین خلق خدا ....

 

 

 

>>آن بت ابراهيم می خواست<<

 

 

 آن بت گريه می کرد.زيرا هرگز نتوانسته بود دعايی را مستجاب کند و معجزه ای را برآورده. زيرا شادمان

 

نمی شد از پيشکش هايی که به پايش می ريختند و قربانی هايی که برايش می آوردند

 

زيرا دلتنگ کوهی بود  که از آن جدايش کرده بودند و بيزار از آن تيشه که تراشش داده بود و ملول از آنان

 

که نامی برايش گذاشته بودند و ستايشش می کردند.

 

بت بزرگ گريه می کرد. زيرا می دانست نه بزرگ است و نه باشکوه و نه  مقدس

 

همه به پای او می افتادند و او به پای خدا. همه از او معجزه می خواستند و او از خدا. همه برای او می

 گريستند و او برای خدا

 

او بتی بود که بزرگی نمی خواست.عظمت و ابهت و تقدس نمی خواست.نام نمی خواست و نشان نمی خواست

 

او گريه می کرد و از خدا تبر می خواست.ابراهيم می خواست.شکستن و فرو ريختن

 

 می خواست

 

خدا اما دعايش را مستجاب نمی کرد

 

هزار سال گذشت.هزاران سال. وروزی سرانجام خداوند تبری فرستاد بی ابراهيم

 

آن روز بت بزرگ بيش از هر بار ديگر گريست، بلندتر از هر روز

 

زيرا دانست که ابراهيمی نخواهد بود. زيرا دانست که از اين پس او هم بت است و هم ابراهيم

 

خدايا! خدايا! خدايا چگونه بتی می تواند تبر بر خود بزند؟

 

چگونه بتی می تواند خود را در هم شکند و خود را فرو ريزد؟

 

چگونه؟ چگونه؟چگونه؟

 

......خدايا ابراهيمی بفرست،خدايا ابراهيمی بفرست،خدايا ابراهيمی

 

خدا اما ابراهيمی نفرستاد

 

*******

 

بی باکی و دليری و جسارتی اما فرستاد،ابراهيم وار

 

و چه بزرگ روزی بود آن روز که بتی تبر بر خود زد و خود را شکست و خود را

 

فرو ريخت. مردمان گفتند اين بت نبود ، سنگی بود سست و خاکی بود پراکنده

 

پس نامش را از ياد بردند و تکه هايش را به آب دادند و خاکه هايش را به باد

 

و ديگر کسی نام او را نبرد،نام آن بتی که خود را شکست

 

اما هنوز صدای شادی او به گوش می رسد،صدای شادی آن مشت خاک که از ستايش مردمان رهيد

 

صدای او که به عشق و شکوه و آزادی رسيد

..........................................................................................

غدیر خم

                    

                                                    

          

ای علی تو نشان هدایت این امتی؛ هر که تو را دوست بدارد ، رستگار شود و هر که تو را دشمن بدارد ، به هلاک افتد.    پیامبر اکرم (ص)

 

ولایت علی بن ابی طالب (ع) ولایت خدا و محبت او عبادت خدا و پیروی از او فریضه ای از جانب خدا است . پیامبر اکرم (ص)

 

هر که من مولای اویم پس علی مولای او است .  پیامبر اکرم (ص) 

 

روز غدیر خم برترین عید امت من است .  پیامبر اکرم (ص)       

 خداوند پس از غدیر خم برای کسی حجت و عذری باقی نگذاشت .  حضرت فاطمه زهرا (س )